تقدیم به دوست گلم فری

               ای دوست هر شب من دعایت می کنم

                    گر ندارم ثروتی جانم فدایت می کنکم

                     ای عزیز ماه من٬سنگ صبورم

                      گر نباشی از فراقت بعد تو من دق کنم

                       یاور بی یاریم   غم خور تنهاییم

                      تو بدان من روحو عشقم را نثارت می کنم

                      نام زیبایت به حق شایسته است

                      خوی تو همچون به نامت قدسه است

                      از نجابت دامنت پرگل شده

                     از هوایت خانه ام چون یک گلستانی شده

                     بمان ای دوست قدرت را بدانم

                       بمان من تا ابد با تو بمانم برایت

              دوستدار تو نفسم  (فازی)

من از تو بی وفاترم.....

تکیه به شونه هام نکن٬من از خودت خسته ترم

برای من بازی نکن٬من از تو دیوونه ترم

اشکاتو هی نشون نده٬من از تو دل نازکترم

اما اگه پاش برسه من از تو بی وفاترم

کی گفت به جرم عاشقی یه عمری پرپرم کنی؟

کنج قس تو بی کسی چادر غم سرم کنی!

کی گفت که عشقتو عزیز پنهون کنی ازینو اون؟

به خاطره خودت شده پا بذاری رو قولامون!

کی گفت بری تنها سفر ٬منم تو جاده ها باشم؟

چشمام همیشه پی تو منتظر خبر باشم!

یه عمر منو بازی دادی

حسرتو خون دل دادی !!!

یه عمر با اون سکوت سرد

سیاهی تحویلم دادی!!!

ما که به هم نمی رسیم    

بسه دیگه بزار برم

خسته شدم از انتظار

می خوام که تنهات بزارم!!!

وقتی که تنها بمونی 

قدر منو خوب می دونی

اما بدون دیر میشه و

با رویا تنها می مونی!!!!!

  زیر سایه بون چشمات      تو شبستون نگات

  یه جایی گوشه ی اشکات   مچ عشقتو می گیرم

  بین پاییزو زمستون     انتظار و نام بارون   

  تا بخوای برات میمیرم .....

  زیر طاق مژه هات         توی لبخند صدات

  بین کمند ابروهات          ناز عشقتو می کارم

  بین این جداییها              میون دلتنگیا 

  توی این بی نفسی       توی قلبت جا می گیرم

   زیر گنبد کبود بی کسیهات      توی صحرای غم دلواپسیهات

   یه جایی تو قاب چشمات         تورو یاد عشقمون بازم میارم

    زیر آسمون ابری دلت          واسه ی چشمای همیشه ترت

    یه جایی میون این تاریکیا      خورشیدو برای تو هدیه میارم    

     (فازی)

واسه من طلوع خورشید نشون فردا نبود

واسه من غروب همیشه نشون جدایی بود

واسه من بین این آدمها دیگه هیچ جایی نبود

واسه من زندگی ارزش موندنی نبود

واسه من دنیا سیاه بود             واسه من هوا خفن بود

واسه من صدا یه بغض بود          واسه من قفس چه تنگ بود

من ازین بی مهریا درد کشیدم         من ازین دورنگیا زجر کشیدم

من ازین هوای آلوده به بغض بدم میاد

من ازین حرفای پوچ و تو خالی اشکم میاد

من ازین دنیا بریدم          من ازین حرفا شکستم

من ازین خاک شنیدم         من ازین هوا گرفتم  

من  دلم می خواد که دیگه فریادبزنم

من دلم میخوداد که دیگه دادوهیهات بزنم

بزنم فریادیو خالی بشم

از تموم بستگی هام دیگه من رها بشم

 مثل یک پرنده شم کوچ کنم به آسمون

 مثل یک غریبه شم دل بسپارم به کهکشون

مثل یک مسافری راهی جاده ها بشم

مثل یک درویش پیر راهی فرداها بشم

من از این دنیا بریدم......!!!            (فازی)

 آدمک آخردنیاست بخند               آدمک مرگ همین جاست بخند

  دست خطی که توراعاشق کرد

                                           شوخی کاغذی  ماست  بخند

  آدمک این جا همه بازیگرن             زندگی هم همه بازیست بخند

 اون صدایی که تورا وسوسه کرد

                                   صدای سازودهل ماست بخند

 آدمک غصه نخور غریبه نیست

                                         همه این زخمه زبون از آشناست بخند

 حرفهایی که تورو ویرونه کرد

                                  همگی از دل ما هاست............بخند

  آدمک گریه نکن زار بخند          عشق بازیچه ی ماهاست بخند

 عاشقی که تورو باورت می کرد

                                 زیر یک  عالمه خاکست...........بخند

  آدمک چشماتو٬تو ببند٬بخند     چشمای باز عیب ماهاست بخند

   نگاهایی که تورومستت میکرد

                                           بازی   چشمک  ماهاست  بخند

  آدمک  چشماتو ٬ تو باز  بکن      مستی و دیوونگی  آغاز  بکن

    اوون شرابی که تورو مست میکرد

                                           ز پی میکده ی ماست......بخند

   آدمک همه حرفاش یه دروغ بود

                                      حرف راست توطعه ی ماست بخند

 همه عشقی که یه روز عاشق می کرد

        همگی  از رو  کلک بود.......بخند!!!!!

                                                                                                     (فازی)

                                   ......................................................

چشمهای من بسته شده قلب منم خسته شده 

قلب من سیاه نبود چشمام همیشه ترنبود

توقلبمو سو زوندی حرفاموتو نخوندی.......

          ............................................. 

ایستاده ام آرام بر سکویی از خاطره ها٬

تلخ و شیرین٬زشت و زیبا٬دورو نزدیک

چشم دوخته ام به جاده ها٬تا به کی فرصت دیدن است؟

باید کاری کرد! باید  هوایی  خورد!باید نفسی تازه کرد!

(باید هجوم سبز شقایق ها ره جشن گرفت)

باید ازدل شکسته ی کودکان چشم به راه غم وغصه را پاک کرد

باید زدود زشیشه ی عینک مردمان سیاه دل سیاهی و دود و نیرنگ

باید غریبه کوچه هارو نشانی داد

باید عاشق را جانی دوباره داد

باید مرغ عشق را ترانه  ای تازه داد

تا به کی قفل سکوت بر حنجرست    تا به کی ایستادو هیچ نگفت؟

تا به کی صدای خمپاره جای صدای بلبل بناله؟

تا به کی کودک خسته چشم بر آرزوها بسته؟

تا به کی مادر دل شکسته درپی کودکانش نشسته؟

تا به کی شعارو حرف و اندوه          تا به کی علم بی عمل بر دود؟

تا به کی گفت این من ما شویم        تا به کی مفت چنگ همه شویم؟

(آی مردم که بر ساحل هنوز نشسته)

تا به کی ساکت روی شنها بی تفاوت نشسته؟

تا به کی صدای فریاد می شنویدو دست بر دست گذاشته؟

تا به کی یک نفر می دهد جان          تا به کی یک نفر می خورد نان؟

تا به کی آسمان سیاه است             تا به کی این دلم بی پناه است؟

تا به کی رفتن و هیچ نگفتن              تا به کی دیدن و زار گریستن؟

تا به کی حق خورد گربه ای چاق        تا به کی آزرد موش در چاه؟

تا به کی موش در چاه باشد              تابه کی گربه بر او فخر فروشد؟

تا به کی اسارت؟ تا به کی مرگ؟       تا به کی (مرگ رنگ)؟تا به کی ننگ

تا به کی ترس تا به کی ظلم؟           تا به کی کلبه ها خرابو مخدوم؟

تابه کی دروطن ترس  و وحشت؟       تا به کی برسرش تیغ نفرت؟

تا به کی زمزمه تا به کی اشک؟         تا به کی آب سمی توی مشک؟

تا به کی می تواند کشیدن؟               تا به کی صبر ایوب را خریدن؟

تا به کی شرم از روی کودک؟              تا به کی هیج از هیچ بودن؟

تا به کی خستگی بی هیچ مزد؟           تا به کی حسرت گربه بودن؟

تا به کی آینده تباه است؟                    تا به کی حقیقت سراب است؟

تا به کی حق رود زیر پاها ؟                  تابه کی می دهد جان ز سودا؟

تا به کی وعده هاآب نبات است؟            تا به کی این جهنم بهشت است

تا به کی ظاهری واراسته؟                   تا به کی در باطن شکسته؟

تا به کی این نقاب بر چهره ؟                 تا به کی حق خوردن ز غیره؟

تا به کی حق الناس لگدکردن؟               تا به کی امرو نهی کردن؟

تا به کی ایمانی تو خالی؟                    تا به کی وعده های پوشالی؟

تا به کی خود خورند حق مردم؟             می رسندمی کنند نهی مردم!

تا به کی سهم آنها ز زندگی                  جیب خالی٬بی مهری٬دورنگی

تا به کی اشک در چشم کودک           

حلقه بندد چو دریایی از اشک؟

چون که بر لب آردآرزوی خویش

یک نه ده کتک خورد از پیش!

وای بر ما ننگ برشماهااین چنین می کنیم با دلی کوچک ازخویش..........

 وای برما....................)