|
تا به کی
ایستاده ام آرام بر سکویی از خاطره ها٬
تلخ و شیرین٬زشت و زیبا٬دورو نزدیک
چشم دوخته ام به جاده ها٬تا به کی فرصت دیدن است؟
باید کاری کرد! باید هوایی خورد!باید نفسی تازه کرد!
(باید هجوم سبز شقایق ها ره جشن گرفت)
باید ازدل شکسته ی کودکان چشم به راه غم وغصه را پاک کرد
باید زدود زشیشه ی عینک مردمان سیاه دل سیاهی و دود و نیرنگ
باید غریبه کوچه هارو نشانی داد
باید عاشق را جانی دوباره داد
باید مرغ عشق را ترانه ای تازه داد
تا به کی قفل سکوت بر حنجرست تا به کی ایستادو هیچ نگفت؟
تا به کی صدای خمپاره جای صدای بلبل بناله؟
تا به کی کودک خسته چشم بر آرزوها بسته؟
تا به کی مادر دل شکسته درپی کودکانش نشسته؟
تا به کی شعارو حرف و اندوه تا به کی علم بی عمل بر دود؟
تا به کی گفت این من ما شویم تا به کی مفت چنگ همه شویم؟
(آی مردم که بر ساحل هنوز نشسته)
تا به کی ساکت روی شنها بی تفاوت نشسته؟
تا به کی صدای فریاد می شنویدو دست بر دست گذاشته؟
تا به کی یک نفر می دهد جان تا به کی یک نفر می خورد نان؟
تا به کی آسمان سیاه است تا به کی این دلم بی پناه است؟
تا به کی رفتن و هیچ نگفتن تا به کی دیدن و زار گریستن؟
تا به کی حق خورد گربه ای چاق تا به کی آزرد موش در چاه؟
تا به کی موش در چاه باشد تابه کی گربه بر او فخر فروشد؟
تا به کی اسارت؟ تا به کی مرگ؟ تا به کی (مرگ رنگ)؟تا به کی ننگ
تا به کی ترس تا به کی ظلم؟ تا به کی کلبه ها خرابو مخدوم؟
تابه کی دروطن ترس و وحشت؟ تا به کی برسرش تیغ نفرت؟
تا به کی زمزمه تا به کی اشک؟ تا به کی آب سمی توی مشک؟
تا به کی می تواند کشیدن؟ تا به کی صبر ایوب را خریدن؟
تا به کی شرم از روی کودک؟ تا به کی هیج از هیچ بودن؟
تا به کی خستگی بی هیچ مزد؟ تا به کی حسرت گربه بودن؟
تا به کی آینده تباه است؟ تا به کی حقیقت سراب است؟
تا به کی حق رود زیر پاها ؟ تابه کی می دهد جان ز سودا؟
تا به کی وعده هاآب نبات است؟ تا به کی این جهنم بهشت است
تا به کی ظاهری واراسته؟ تا به کی در باطن شکسته؟
تا به کی این نقاب بر چهره ؟ تا به کی حق خوردن ز غیره؟
تا به کی حق الناس لگدکردن؟ تا به کی امرو نهی کردن؟
تا به کی ایمانی تو خالی؟ تا به کی وعده های پوشالی؟
تا به کی خود خورند حق مردم؟ می رسندمی کنند نهی مردم!
تا به کی سهم آنها ز زندگی جیب خالی٬بی مهری٬دورنگی
تا به کی اشک در چشم کودک
حلقه بندد چو دریایی از اشک؟
چون که بر لب آردآرزوی خویش
یک نه ده کتک خورد از پیش!
وای بر ما ننگ برشماهااین چنین می کنیم با دلی کوچک ازخویش..........
وای برما....................)
|